خبرنامه امیرکبیر: در اعتراض به سیاستگذاری غلط مدیریت دانشگاه در ارتباط با نشریات نشریات دانشجویی، یکشنبه فعالان نشریات دانشجویی اعتصاب می کنند.
لازم به ذکر است که این فعالین نشریات دانشجویی از تمامی گروه ها و تفکرات متفاوت دانشگاه (بجز بسیج) حضور دارند.
گفتنی است که دلایل اعتراضات فعالین نشریات دانشجویی، جمع آوری نشریات مستقل و نقاد حاکمیت و مدیریت دانشگاه توسط انتظامات، عدم پرداخت هزینه های انتشار نشریه، کنترل مطالب قبل از انتشار مطالب و تشکیل کمیته ای به منظور نظارت بر مطالب نشریات و پیدا کردن مواردی که بتوان از آنها علیه نشریه شکایت کرد عنوان نمودند.
این فعالین دانشجویی ضمن هشدار به مدیریت دانشگاه اعلام نموده اند که “در صورت عدم پاسخ گویی مدیریت ذی ربط درباره مسایل مورد اعتراض نشریات مستقل، دانشگاه منتظر اقدامات فعالین نشریات علیه این محدودیت ها باشد.”
بیانیه تحلیلی نشریات مستقل پلی تکنیک به شرح زیر می باشد:

به نام خالق لوح و قلم
امروز جامعه و دانشگاه ما در وضعیت مطلوبی به سر نمی برد. در بیرون از این دانشگاه اندیشمندان و اساتید دانشگاه را از حضور در خانه خودشان محروم می سازند، فعالین سیاسی را به هر شکل ممکن روانه زندان می سازند، دانشجویان را ستاره باران می کنند تا ممنوعیت از تحصیل را برای آنان رقم زنند و نشریات و مجلات بزرگ را در پی ایجاد فضای تک صدایی توقیف می نمایند.
این روز ها دانشگاه پر افتخار ما نیز روز های سحتی را سپری می کند. بسیاری از دوستان ما در راه کمیته انضباطی مهمان چند روزه دانشگاه هستند و در ابتدای هر ترم با اقداماتی عجیب، موجبات دشواری برای آنها ایجاد می گردد و بدتر از همه یگانه پایگاه آزاد اندیشی پلی تکنیک را نمی توان یافت. انجمن اسلامی بر آمده از رای و نظر دانشجویان امروز بازیچه حاکمیت و ابزاری به نام مدیریت گردیده است.
ساختمان انجمن تخریب و اموال آن مصادره می گردد تا بی احترامی به آرای دانشجویان نمایان شود. انجمن اسلامی منتخب دانشجویان پلی تکنیک، امروز از سوی مدیریت دانشگاه و حاکمیت ایران غیر قانونی اعلام شده است. در این شرایط نشریات مستقل دانشجویی نیز از گزند بد اندیشان در امان نمانده است. پس از توقیف ۱۱ نشریه در خرداد ماه امسال، از ابتدای مهرماه برخورد های غیر قانونی با نشریات مستقل به طور فزاینده ای در حال رشد بوده است. با این اوصاف لازم می بینیم نکاتی را به اطلاع دانشجویان پلی تکنیک برسانیم:

۱- جمع آوری نشریات مستقل و نقاد حاکمیت و مدیریت دانشگاه توسط انتظامات و در کنار آن اقدام عجیب انتظامات دانشگاه در بررسی تیترها و مقالات نشریات قبل از ورود به دانشگاه که اقدامی خلاف قانون و اخلاق است، احتمال آغاز پروژه ای دیگر در بیشتر بسته کردن فضای پلی تکنیک را در اذهان قوت می بخشد.
۲- مدیریت فرهنگی (مهندس روزبهانی) نیز پیرو افدامات روسای خود شروع به اعمال محدودیت هایی علیه نشریات نموده است. از آنجا که نشریات مستقل دانشجویی بدون کمک هزینه پرداختی دانشگاه قادر به فعالیت نیستند؛ هدف مدیریت بر این نقطه حساس قرار گرفته است تا با اعمال محدودیت های مالی علیه نشریات مستقل مانع از چاپ و تکثیر نشریات مستقل شود و از سوی دیگر نشریات وابسته که حتی پاداشی نیز برای انتشارمطالب خود می گیرند ؛ فضای دانشگاه را در اختیار خود در آورند و سرنوشتی همانند فضای مونولوگ کشور را در دانشگاه رقم زنند.
۳- تصمیمات خطرناک و تاسف آور دیگری به موازات این اقدام مدیریت فرهنگی صورت پذیرفت تا نشریات مستقل دانشجویی را در شرایط نا مطلوبی قرار دهند. در روز هایی که نشریات مستقل با کوچک ترین شکایتی توقیف می شوند استخدام تقی خرسندی به منظور نظارت بر مطالب نشریات و پیدا کردن مواردی که بتوان از آنها علیه نشریه شکایت کرد؛ همزمان با فعالیت شکایت نویسان مزد بگیر و افزوده شدن مدیریت ها و معاونین به جمع شاکیان شرایط سختی را برای فعالیت نشریات مستقل پدید آورده است. با کاهش نشریات مستقل دانشجویی از فضای دانشگاه، مدیریت فرهنگی و کمیته ناظر بر نشریات نیز در اعطای مجوزهای جدید سستی به خرج می دهد تا با عدم صدور این مجوزها و یا طولانی کردن این مسیر مانع از فعالیت فعالین نشریات گردد.
۴- متاسفانه این اعمال نیز تامین کننده عطش سیری ناپذیر تمامیت خواهی این افراد نگردید تا با تصمیم به خرید دستگاه چاپ و ریسوگراف و اجبار  نشریات به استفاده از آن کنترل مطالب و ممیزی های خود را قبل از انتشار مطالب آغاز کنند و در صورت لزوم از همان ابتدا و قبل از اینکه کسی از آن مطالب بهره ای ببرد، به جمع آوری نشریه و حذف مطالب خلاف میل خود از آن بپردازند. همچنین تصمیمات جدیدی در حال شکل گیری در این مجموعه است که در صورت عدم توفیق در عدم صدور مجوزها، زمینه های انتشار نشریات مستقل را محدود به یک زمینه خاص نمایند و از فعالیت این نشریات در همه زمینه ها (سیاسی، اجتماعی، صنفی، فرهنگی، ادبی…) ممانعت به عمل آورند.
۵- در حالی که بیش از ۱۰ روز است از جلسه هم اندیشی مدیران مسئول نشریات دانشجویی و مدیر کل فرهنگی می گذرد و بعد از اینکه مهندس روزبهانی نتوانست دلیل قانع کننده ای برای محدودیت های مالی به فعالین نشریات ارائه دهد؛ سایر معاونت های دانشگاه نیز همراه با معاونت فرهنگی و دانشجویی وارد عرصه فشار بر نشریات شده اند و در اقدامی عجیب امور مالی دانشگاه از پرداخت وجوه نشریات از ابتدای سال جاری امتناع ورزیده و ظلمی مضاعف را بر نشریات مستقل روا داشته اند.
نشریات مستقل دانشجویی ضمن محکوم کردن تمامی اقدامات خردستیز و آزادی ستیز مدیریت دانشگاه، اعتراض خود را به همه اقدامات فراقانونی و غیر منطقی مدیریت  فرهنگی علیه نشریات اعلام می دارند و از مدیریت و مجموعه فرهنگی دانشگاه درخواست دارند هرچه سریعتر نسبت به پاسخ گویی و بر طرف ساختن تمامی موانع موجود بر سر راه فعالیت آزاد نشریات مستقل دانشجویی اقدام نمایند.
هشدار می دهیم در صورت عدم پاسخ گویی مدیریت ذی ربط درباره مسایل مورد اعتراض نشریات مستقل، دانشگاه منتظر اقدامات فعالین نشریات علیه این محدودیت ها باشد.
والسلام
باران، دار، امید فردا، ریوار، رستاک، تنفس۸۴، بی داد ۳۲، سپیده، خط صفر، واژه، واژه نو، کوزه، ناگفته ها، پژواک، شاید فردا، شیپور، سحر، آفتاب، بلور، کاوه، موج نو، طعم آزادی، پندار، فردا پیله، پارازیت، رادیکال، تردید، کیان، شوکران، گفتگوی

من هنوز به مردم نگفته ام چه دولتی را تحویل گرفتم هر گرهی را باز می کنیم یک ردپایی از مافیا را می بینیم// فراجناحی ترین دولت این دولت است// دلسوزان کشور فریادشان از  سازمان برنامه و بودجه  بالا است

سخنان روز پنجشنبه احمدی نژاد در جمع دانشجویان :
رجا نیوز : بهترین فرصت برای جنبش دانشجویی زمانی است که دولت از آرمانهای او حمایت می کند. آن زمان است که جنبش دانشجویی می تواند آرمان هایش را عملی کند. البته آرمان های اسلامی و ایمانی نقطه پایان ندارد. امام می گوید: تا زمانی که ظلم هست مبارزه هست و تا زمانی که مبارزه هست ما هستیم.»
«در نیویورک از من می پرسیدند، شما چرا در فلسطین و لبنان دخالت می کنید؟ من پاسخ می دادم : شما انتظار دارید آمریکا از آن سردنیا بیاید و هزاران فلسطینی و لبنانی را بکشد و ما ساکت بنشینیم. عجب انتظار غلطی دارید.»
«اگر انحرافی از من دیدید گوشزد کنید و اگر دیدید من گوش نمی کنم، فریاد بزنید. فکر نکنید که احمدی نژاد ناراحت می شود. اصلا ناراحت بشود،مگرچه اشکالی دارد؟! قدر و ارزش هر انسانی به آرمان هایش است.»
«هم اندیشی کنید، فکر کنید، ماموریت شما فقط گفتن نیست. ماموریت شما پیگیری تا تحقق است. دولت از حرکت انتقادی شما استقبال می کند. بر خلاف بعضیها که انتقاد پذیر نیستند، این دولت انتقادپذیراست. بقیه شعارش را دادند ما عمل می کنیم... بعضی ها عمل مجرمانه ای را به من نسبت می دهند، یعنی گوینده قطعا افترا زده است و قابل پیگیری قضایی است، اما من گفتم سکوت کنید. آهسته آهسته درست می شود بالاخره یک روزی باید این فرهنگ انتقادپذیری درست شود.»
«در انتخابات گذشته مردم یک سری حلقه ها را گسستند و راه را برای حضور شما در حلقه های مدیریتی باز کردند. خودتان را برای ساختن سریع ایران آماده کنید. باید به سرعت کشور را بسازیم و این شدنی است. »
«البته در مسیر اجرای عدالت موانع است. شما با چه کسانی طرفید؟ با کسانی که روزی دوست شما بودند و الان می گویند هم باند و هم گروه شما هستیم. با این ها طرفید. جلوی زیاده خواهی را گرفتن سخت است. خیلی هم سخت است.»
«ما باید در ساختار اداری کشور به دنبال تحول باشیم. من از زمانی که یادم می آید درباره نظام برنامه ریزی کشور، بازدهی سیستم و ناکارآمدی آن، همه مدعیان اظهار نظر کرده اند و ده ها کتاب و مقاله درباره ضعف سیستم برنامه ریزی نوشته شده است.الان بازدهی سیستم در ایران 64 صدم است و این یعنی عدم موفقیت سیستم در جریان سرمایه گذاری. یعنی اگر ده تومان سرمایه گذاری می کنیم 64 ریال بازدهی دارد. در حالیکه ما باید راندمان را به بیشتر از یک برسانیم.»
«همیشه دو گروه دربرابر تحول مقاومت می کنند. دسته اول ساختار اداری است که حاضر نیست کوچک شود. دسته دوم هم کسانی که از بیرون مسائل را تعقیب می کنند، هستند. آن هایی که می خواهند رقابت کنند. البته رقابت در حرکت سیاسی آنان معنای اصلی اش را از دست داده و به دشمنی تبدیل شده است. تبدیل شده است به این که نقشه بکشی که دولت خراب شود.»
«بسیاری از مدیران اقتصادی گذشته حاصل مدیریتشان را قانون برنامه چهارم می دانند. هدف آن ها از نوشتن قانون برنامه چهارم باز شدن راه برای پیوستن ایران به روند جهانی شدن بود. دربرنامه چهارم آمده است، هر کس هر چیزی را خواست صادر کند، دولت نباید مانع شود. تنها راهکار دولت برای کنترل قیمت ها بالا و پایین آوردن تعرفه واردات است. حالا اگر قیمت جهانی بالا رفت، تولیدکنندگان داخلی برای سود بیشتر کالاهایشان را صادر می کنند. حالا اگر ما تعرفه را صفر هم کنیم، باز هم گرانی و افزایش قیمت به وجود آمده است. ضمن این که در قانون نظام صنفی تعزیرات را هم از دولت گرفته اند و دولت نمی تواند با گرانفروشان برخورد کند.»
«روزنامه هایی هستند که در این یک سال سیصد شماره چاپ کرده اند و در همه شماره ها بلا استثنا تیتر منفی زده اند . آیا دولت حداقل یک کار مستوجب تشویق نداشته است؟ آیا کاری که شبیه به مثبت بوده هم انجام نداده است؟ حداقل پارسال زورمان رسید و شهریه دانشگاه آزاد را ده درصد کاهش دادیم. انشاالله امسال هم زورمان می رسد و باز هم شهریه را کاهش می دهیم. حداقل زورمان به آقای جاسبی که می رسد. ایشان از دوستان ما هستند!»(خنده حضار)
«من خبر دارم. جلسه می گذارند و نقشه می کشند که چه کنیم دولت زمین بخورد. این تفکر اسلامی نیست. دولت زمین بخورد کشور زمین می خورد.سال 76 که من برگشتم دانشگاه، اعلامیه ای به در و دیوار زده بودند که احمدی نژاد آخر خط خشونت است و .. یک روز در جلسه ای یکی از این ها که اتفاقا در دولت قبلی به جایی رسیده بود، به رئیس جمهور وقت توهین کرد. من برخاستم و دفاع کردم . گفتند تو چرا؟ گفتم: من انتقاد دارم ولی دشمنی ندارم. مردم اعتماد کرده اند و دولت را دست رئیس جمهور دادند. ما حتی با انتقاد باید کاری کنیم که دولت موفق شود .دشمنی با دولت منتخب مردم نشانه عقب افتادگی سیاسی است.»
«برخی داد می زنند و می گویند چرا با ما مشورت نمی کنی؟ ما که 30 سال است با شما آشناییم. نظرات شما را هم می دانیم. ضمن این که هر روز مصاحبه های شما را می آورند و ما می خوانیم. اما بدانید در نسبت به تصمیمات سایر دولتها دقیق ترین و کارشناسی ترین تصمیمات را این دولت گرفته است.»
«همین مساله پایین آوردن سود بانکی. یک اقتصاددان به من می گفت: ما آرزو داشتیم 2 درصد سود بانکی پایین بیاید. بالاخره پایین آوردن سود بانکی به دولت فشار می آورد. در واقع ما سودی که بانک به مردم می دهد را ثابت نگه داشتیم ولی سودی که بانک از تولیدکنندگان صنعتی و کشاورزان می گیرد را کم کردیم. نوشتند، مردم صف کشیدند که حساب هایشان را خالی کنند! در حالی که بانک مرکزی اعلام کرده در سال گذشته 42درصد میزان سپرده های مردم افزایش یافته است. بعضی یا نمی فهمند یا خودشان را به نفهمی زده اند.»
«یکی دیگر آمده گفته در هشت ماه اول این دولت، 200میلیارد دلار ارز از کشور خارج شده است. اینها یا معنی دلار را نمی فهمند یا نمی دانند میلیارد چیست! باید بدانید که کل درآمد نفتی دولت در یک سال چیزی حدود 50 میلیارد دلار است.دیگری بدون هیچ منبعی گفته است سرمایه گذاری خارجی در ایران 30 میلیون دلار است، در حالی که سال گذشته 12 میلیارد دلار سرمایه گزاری خارجی در کشور شده است و یک میلیارد آن به اصطلاح روی زمین نشسته و عملیاتی شده است.»
«من خودم دانشگاهی هستم و برای هر تصمیمی ساعت ها وقت می گذارم. تنها دولتی که از رهبری تقاضا کرد که کل سرمایه های اقتصادی دولت را به ملت بدهد و خصوصی کند، دولت نهم است. مقام معظم رهبری هم اعتماد کردند و صدر اصل 44 را ابلاغ فرمودند. ما تنها دولتی هستیم که تصویب کردیم که توسعه سرمایه گذاری از سوی دولت ممنوع است به جز موارد استثنایی.»
«آیا اشتباه کردیم که منابع را به دورترین نقاط کشور می بریم. اگر این مسئله عالمانه نیست پس چه چیزی عالمانه است؟»
«یک عده می گویند احمدی نژاد ما را می کوبد. من هنوز چیزی به مردم نگفته ام. من هنوز به مردم نگفته ام چه دولتی را تحویل گرفتم. هر گرهی را باز می کنیم یک ردپایی از مافیا را می بینیم. حق ما این بود که یقه کسانی که خوردند و بردند را بگیریم و بگوییم چه کردید؟ حتی این کار را هم نکردیم. این آرزوی ماست.
بعضی ها خودشان را مالک کشور می دانند. هیچ کس مالک کشور نیست جز ملت شریف ایران!»(تکبیر حضار)
«می گویند تمام نیروهای انقلاب را کنار گذاشته اید. حالا این 100 نفر شدند تمام نیروهای انقلاب. چرا انقلاب را منحصر در خودتان می بینید. آن جانباز 70 درصد نیروی انقلاب نیست و آن کسی که تا اهواز هم نیامده نیروی انقلاب است. بله 16 سال مدیر بوده اند و نیروی انقلاب شده اند! حالا شما کمی استراحت کنید تا دیگران بیایند!»
«بعضی هستند که چهار ماه پیش می گفتند: سفر استانی عجب چیز خوبی است. بعد که پیغامی می فرستند و مخالفت می شود. می گویند: این سفر استانی چه صیغه ای است.»
«به قول خودشان انتقاد و در واقع تهمت ، تا دلشان می خواهد می زنند ولی پاسخ ما را نمی نویسند. همین چهارتا پاسخ دکتر الهام به حرف های خودشان را هم منتشر نمی کنند. اما بدانید صد برابر این هم توهین کنید، دولت جلوی شما را نمی گیرد.»
«فراجناحی ترین دولت این دولت است. معیاری که برای من اصلا مهم نبود، مسئله رای در انتخابات بود. چه کسی به من رای داده و یا نداده است اصلا مهم نبود. ما از شیراز و کرمان و اهواز وزیر و معاون تعیین کردیم. بعضی از وزرا را قبل از انتخابات من نمی شناختم. جمعی از نمایندگان مجلس و غیره معرفی کردند و من مصاحبه کردم ، دیدم عجب نیروی خوبی است. چرا امثال دکتر لنکرانی نباید وزیر بهداشت شوند؟من کشور را فدای آدم ها نمی کنم. اگر نزدیکان بنده خطا کنند، من باید برخورد کنم. این وظیفه من است.»
«دولت نه تنها از انتقادات ناراحت نمی شود که خوشحال می شود اما از بداخلاقی ها آزرده می شویم. بسیاری از ناراحتی ها به خاطراین است که تیم دولت علمی و دانشگاهی است.»
«من به بوش نامه نوشتم، بسیاری از سیاست مداران دنیا تحسین کردند و گفتند این یک ابتکار بسیار عالی بود ولی در داخل گفتند و نوشتند که تو آبروریزی کردی که بوش جواب نامه را نداد. نمی دانند که این پیام جواب نمی خواهد.»
«بعض ها می گویند افشا کن اما برخی مسائل روحیه عمومی را مکدر می کند. مثلا از یک حساب دولتی 3میلیون دلار گذاشته بودند در حساب یک کارخانه خودرو سازی. چرا؟ چون می خواستند هر کسی را معرفی می کنند، بیاید خودرو تحویل بگیرد! در این میان یک نفر از همان آقایان آمده زن و مادر زن و پسرش را معرفی کرده که بروند خودرو بگیرند!
در گرفتن امتیازات هم که غوغاست! یک کار زیز زمینی شروع کرده بودند برای غارت اموال عمومی که الحمدالله در لحظه آخر تبر عدالت آمد و قطع کرد. فقط در همان تخلف بحث 1000 میلیارد تومان پول بود.
یا اینکه بر سر یک پروژه ای که ما در داخل به راحتی می توانستیم آن را انجام بدهیم، رفتند با یک کشور خارجی قرارداد بستند، چرا؟ چون سالانه 8 تا 9 میلیارد تومان پورسانت  برود در جیب این آقا!»
«در مجموعه دولت و به عبارت بهتر در مجموعه حکومت یک کانون متفکر وجود دارد، که ان هم سازمان مدیریت و برنامه ریزی است.25 سال است که تمام دلسوزان کشور فریادشان از چرخه های درونی سازمان مدیریت که قبلا سازمان برنامه و بودجه بود، بالا است. یک موجودی شکل گرفته که خروجی اش وضع کنونی کشور است. البته حساب کارشناسان سازمان جداست. این سازمان اختیارتی برای خودش جمع کرده و الا ن تبدیل به یک مجموعه بزرگ شده که از موانع اصلی برنامه های عدالت محور است و نمی گذارد در کشور تحول ایجاد شود.25 سال است تغییر در سازمان مدیریت در دستور کار نظام است. همه دولت ها می خواستند این برنامه را پیدا کنند. من با یکی از روسای دولت های گذشته مشورت می کردم، همین را می گفت. من گفتم شما این نکته را بنویس حتی بدون اسم.من از سال 74 که استاندار بودم روی ساختار سازمان مدیریت و برنامه ریزی مطالعه کردم. تغییر ساختار سازمان مدیریت یکی از شعارهای انتخاباتیم بود. این مسئله را با برادری که مسئول این کار شد هم شرط کرده بودم و گفته بودم این چند کار باید انجام شود.»
«بسیاری از سازمان های دولتی اگر تعطیلاتشان 3ماه هم بشود، اتفاق مهمی در کشور نمی افتد!  مدیری که یک ماه می رود حج ، اگر در یک ماه اتفاقی نیفتاد،بدانید نبودش در 12 ماه سال هم فرقی نمی کند!»
«الان دقیق ترین سیاست های اقتصادی را دولت دنبال می کند. یکی از معضلات کشور این بود که ما پنج ، شش سال پیش، سالانه 40 میلیارد دلار واردات داشتیم و 4 میلیارد دلار صادرات غیر نفتی.  همه هم اذعان داشتند که وضعیت صادرات نامطلوب است. ما در همان سال اول تمام صادرکنندگان را جمع کردیم و برنامه دقیقی چیدیم و در همان سال 2 میلیارد دلار از پیش بینی برنامه پنج ساله جلو زدیم و صادرات غیر نفتی را به 5/8 میلیارد دلار رساندیم.
الان از 2700 مصوبه استانی هیات دولت 60درصد عملیاتی شده است. برخی مصوبات مثل ساختن سد زمان می برد تا تامین اعتبار شود و پیمانکارش مشخص شود و بعد از آن هم زمان می برد تا عملیاتی شود.»
«سال گذشته ما هزینه های عمرانی را افزایش و مصرف ارز را کاهش دادیم. می گویند:دولت ارز را حیف و میل می کند؟ مگر ما خلاف مصوبه مجلس می توانیم عمل کنیم. ما فقط گفتیم تند تند خرج و جذب می کنیم، که انجام دادیم... همیشه غصه مدیران کشور این بود که چرا بودجه عمرانی نسبت به بودجه جاری این قدر کم است. در سال 83 بودجه عمرانی 7/19 درصد بودجه کل بود که ما این بودجه را افزایش دادیم. تمام هزینه ای مصرفی دولت را زیر ذره بین برده ایم. میلیاردها تومان از این هزیته ها کاسته ایم. حالا بگویند دولت کار علمی نمی کند!»
«یک هماهنگی بی سابقه در دولت وجود دارد. ما معضل 20 ساله کشاورزان را حل کردیم. قبلا کشاورزان که محصولشان را می فروختند، حداقل 8 ماه بعد مبلغش را دریافت می کردند و حتی برخی پرداخت ها تا پنج سال به تاخیر می افتاد. ولی امسال با تلاش و هماهنگی وزیر بازرگانی و وزیر جهاد کشاورزی، کشاورزان به روز که محصولشان را می فروختند، مبلغشان را دریافت می کردند. به اضافه آنها اینکه در متمم بودجه سال 84 یعنی اولین متمم بودجه دولت نهم تمام طلبکاری های کشاورزان از سال 74 تا 83 را ما پرداخت کردیم.»
«من باید بیشتر وقت بگذارم و به دانشگاه ها بیایم و در جلسات مفصل با شما دانشجویان و اساتید شرکت کنم.قبول دارم تبلیغات دولت نزدیک به صفر است. ولی مسئله این است که حتی جواب های ما را هم منعکس نمی کنند.معنای حرف های من البته این نیست که همه کارها در دولت عالی است. در کلان فرهنگ دولت خوب کار کرده است. اما در جزئیات و نهادینه کردن ضعیف بوده ایم. اما الان فضای کلان کشور مملو از امید به آینده ایران و خودباوری است هرچند که این مسئله در عرصه های فرهنگی مثل سینماو تئاتر و ... متجلی نشده است. و البته در بعضی از قسمت های اقتصادی هم ضعیف عمل کرده ایم .»
«درباره سفرهای استانی هم باید بگویم برخی فکر می کنند کشور و سیستم اداری آن مثل ساعت کار می کند. اما حضرت امیرالمومنین(ع) برای مالک اشتر می نویسد: زمانی از وقتت را برای مواجهه رودرو با مردم قرار بده. تجربه نشان داده است که با در مرکز نشستن و گزارش خواندن دردی دوا نمی شود. باید رفت و دید و شنید و در محل تصمیم کارشناسی گرفت.»
 گزارش خبرنگار رجا همچنین حاکی است در پایان این دیدار دانشجویان بر گرد دکتر احمدی نژاد حلقه زدند و تا حدود یک ساعت به بیان درخواست هایشان می پرداختند

پس از بیش از 3 ماه بازداشت

کمیته دانشجویی گزارشگران حقوق بشر : کیوان رفیعی فعال حقوق بشر که در روز 18 تیر ماه در مقابل دانشگاه تهران بازداشت شده بود، با گذشت بیش از 3 ماه همچنان در بند 209زندان اوین در سلول انفرادی به سر میبرد.
بنا بر گزارشهای رسیده از زندان اوین؛ کیوان رفیعی در این مدت تنها 2 بار با خانواده اش دیدار داشته است که این ملاقاتها با حضور مامور انجام شده است. همچنین بنا بر اخبار موثق از درون زندان، رفیعی به شدت تحت فشار قرار دارد.
کیوان رفیعی که در اعتراض به برخوردهای صورت گرفته با خود از حدود 3 هفته پیش دست به اعتصاب غذا زده بود، همچنان در اعتصاب به سر میبرد. این در حالی است که با توجه به شرایط خاص بند 209 و عدم امکان درز هر گونه اخبار از این بند به خارج از زندان، هیچ گونه خبری مبنی بر سلامتی وی در دست نیست. تعدادی از زندانیان سیاسی که به تازگی از این بند آزاد شده اند؛ نسبت به وضعیت سلامتی وی ابراز نگرانی کرده و خواهان توجه هر چه بیشتر مجامع و نهادهای حقوق بشری به وضعیت نگهداری ایشان در بند 209 شده اند.
کیوان رفیعی پیش از این نیز از سوی شعبه 26 دادگاه انقلاب به 2 سال حبس تعلقی محکوم شده بود.
لازم به ذکر است پرونده ی وی هم اکنون در شعبه 14 دادگاه انقلاب به ریاست قاضی راسخ ، تحت رسیدگی است

صنعتی امیرکبیر به کیفیت غذا

جمعی از دانشجویان خوابگاهی دانشگاه صنعتی امیرکبیر شب گذشته در اعتراض به کیفیت نامناسب غذا در مقابل درب دانشگاه تجمع کردند.
مهدی سعیدی پور، عضو شورای صنفی دانشگاه صنعتی امیرکبیر با اعلام این خبر به خبرنگار صنفی آموزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، گفت: شب گذشته حدود 150 نفر از دانشجویان خوابگاهی دانشگاه در اعتراض به کیفیت نامناسب غذا در مقابل درب دانشگاه تجمع کرده و خواستار پاسخگویی مسئولین شدند ولی انتظامات درهای دانشگاه را بر روی این دسته از دانشجویان باز نکرد.
وی افزود: اظهارات مسوول تغذیه دانشجویی دانشگاه نیز دانشجویان معترض را قانع نکرد.
سعیدی پور در خاتمه گفت:‌ در حال حاضر قرار است تا اعضای شورای صنفی دانشگاه به نمایندگی از دانشجویان معترض مشکل کیفیت غذا را با معاون دانشجویی دانشگاه مطرح و پیگیری کنند

دو روز از موعد افشای نام مفسدان اقتصادی گذشت "

اعتماد ملی - آرش حسن‌نیا :  آن روزی که رئیس جمهور کاغذ تاخورده سفیدرنگی را به نمایندگان مجلس نشان داد و از توصیه رفیق شفیقی سخن گفت که او را به سکوت در برابر افشا کردن نام بخشی از مافیای قدرت و ثروت خوانده بود، خیلی‌ها فهمیدند که بار دیگر باید فاتحه ریشه‌کن شدن جریان‌های قدرتمند ثروت و قدرت را یکسره بخوانند، چه، محمود احمدی‌نژاد خود را خارج‌‌مانده از حلقه قدرتی می‌خواند که حال نزدیکی او به این حلقه و تلاشش برای ورود به حلقه قدرت با مقاومت‌ها و مشکلاتی همراه شده بود. دولت نهم بیش از هر دولتی و رئیس این دولت بیش از هر کسی به تمام اسلاف خود تاخته بود و از برملا کردن مافیای قدرت و ثروتی سخن گفته بود که حال هیچ خبری از آن نبود و نیست.
ظاهرا وزیری‌هامانه، وزیر نفت هم ترجیح داده است تا کمتر سخنی از مافیای قدرت و ثروت به زبان براند و اساسا یادی از داغ‌ترین شعارهای تبلیغی و انتخاباتی خود به خاطر نیاورد.
شاید باید پذیرفت که افشای مافیای قدرت و ثروت و مقابله با آن از اساس تنها شعاری برای جذب آرای را‌ی‌دهندگان بوده است،‌اگرچه این روزها احمدی‌نژاد ترجیح داده است وعده افشاگری فسادهای اقتصادی را نه در حوزه نفت که در حوزه بانک پیگیری کند.
امروز 29 مهرماه است و براساس وعده روز دوازدهم مهرماه محمود احمدی‌نژاد، دو روز از موعد افشای مفسدان اقتصادی می‌گذرد، قاعدتا دو روز پیش از این رئیس دولت نهم می‌بایست نام مفسدان اقتصادی را که این بار براساس سخنان احمدی‌نژاد در حوزه بانک‌ها و فعالیت‌های مالی فعال شده بودند اعلام می‌شد.
اگرچه بسیاری بر این باورند که سرنوشت اعلام اسامی مفسدان اقتصادی در حوزه بانک‌ها به سرنوشت اعلام اسامی مافیای قدرت و ثروت حاضر در حوزه نفت و انرژی دچار شود.
رئیس دولت که در جمع مردم نظرآباد کرج سخن می‌گفت، تاکید کرده بود: <به مفسدان اقتصادی که با رابطه‌بازی وام‌های میلیاردی از بانک‌ها گرفته‌اند 15 روز وقت می‌دهم تا حساب خود را با آن بانک‌ها تسویه کنند، در غیر این صورت اسامی آنان را برای ملت ایران افشا خواهم کرد.>
هرچند مهلت دادن به مفسدان و تضییع‌کنندگان حق بیت‌المال جایز نیست اما حتی با پذیرفتن این مهلت از سوی رئیس دولت، اعلام نشدن اسامی مفسدان اقتصادی در مهلت تعیین‌شده حتما به معنای تسویه‌حساب کردن بدهی بدهکاران بانک‌هاست.
هرچند در میان نام بدهکاران بانک‌های دولتی و خصوصی، دولتی‌ها در صدر فهرست بدهکاران ایستاده‌اند و همچنان با رشد میزان بدهی دولت به بانک‌ها مواجه هستیم.
بدهی بخش دولتی به بانک مرکزی براساس گزارش بانک مرکزی در پایان تیرماه امسال به 125 هزار میلیارد ریال رسید که نسبت به بدهی دولت به بانک مرکزی در پایان اسفندماه گذشته رشدی 115 درصدی را نشان می‌دهد.
جالب آنکه بدهی بخش دولتی به سیستم بانکی در پایان تیرماه امسال به 232 هزار میلیارد ریال رسیده است. همچنین بدهی بخش دولتی به بانک‌ها و موسسات اعتباری غیربانکی به 107 هزار و 756 میلیارد ریال رسیده است. افزون بر این، بدهی بخش دولتی به بانک‌های غیردولتی و موسسات اعتباری غیربانکی به 7 هزار میلیارد ریال رسید که نسبت به 3 ماه نخست سال گذشته رشد چشمگیر 217 درصدی و نسبت به انتهای پارسال رشد 4996 درصدی نشان می‌دهد.
با این حساب به نظر می‌رسد رئیس دولت بیش از آنکه وظیفه رسیدگی به حساب و کتاب بانک‌های خصوصی و دولتی را داشته باشد، موظف به پرداخت بدهی‌های دولت و شرکت‌های دولتی به شبکه بانکی و نظام بانکی است تا از این رهگذر نقدینگی و تورم را کنترل کند.
هرچند از رفتار دولت چنین برمی‌آید که چندان توجهی به بازپرداخت‌بدهی‌های خود ندارد و همچنان رئیس دولت سوار بر موج شعارهای تبلیغی اقتصادی به تسویه‌حساب‌ها و تهدیدهای سیاسی مشغول است.
از این رهگذر موضوع افشای نام خلافکاران اقتصادی یا همان مفسدان مدت‌هاست تکرار می‌شود اما هیچ‌گاه از حد شعارهای مرسوم فراتر نرفته است، گروکشی‌های سیاسی مهم‌ترین عامل در شعاری‌شدن مساله مفاسد اقتصادی است.
حتما آنهایی که اخبار را دنبال می‌کنند به یاد می‌آورند که چند ماه پیش از این و در بالا گرفتن بحث‌های افشاگری مرسوم دولت نهم، مساله تحقیق و تفحص از شهرداری تهران در دوره تصدی‌گری احمدی‌نژاد و موضوع ابهام هزینه شدن 300 میلیارد تومان نیز مطرح شد که هر دو طرف ماجرا به‌خوبی و خوشی ختم به خیر شد.
مساله افشای وام‌گیرندگان کلان از نظام بانکی نیز که در هفته‌های اخیر مداوم توسط رئیس دولت مطرح می‌شود،‌از همین دست افشاگری‌های اقتصادی است که بعید است به نقطه مشخصی برسد. هرچند پیش از به نتیجه رسیدن یا نرسیدن موضوع باید اساسا این نکته معلوم شود که وام گرفتن کلان از بانک‌ها با توجه به ارزیابی کارشناسان بانک و وثیقه‌گذاری‌های مرسوم حتی در صورت عدم پرداخت اقساط وام چه عمل مجرمانه یا خلاف اقتصادی نام می‌گیرد؟
به طور معمول باید ابتدا معلوم شود این اقدام مصداق کلاهبرداری، اختلاس، سوءاستفاده یا... کدامیک از این موارد می‌شود که رئیس دولت در جمع مردم گردآمده برای شنیدن سخنرانی با قطعیت از آن سخن می‌گوید؟
باید دید در این میان وظایف دادگاه‌های صالحه در رسیدگی به جرایم اقتصادی یا کارشناسان ناظر در تشخیص نوع جرم و وقوع آن چیست؟ و اساسا آیا می‌توان پیش از اثبات جرم حکم صادر کرد؟ مجموعه‌ای از این عوامل و انبوهی از این پرسش‌های بی‌پاسخ است که تردیدی به جا نمی‌گذارد که تهدید به افشاگری بیش از آنکه معطوف به نتیجه باشد، جوسازی و شعارپردازی روانی در عرصه رقابت‌های سیاسی باشد که افکار عمومی را نشانه رفته و مخاطب خود را در میان مردمی پیدا می‌کند که ناکارآمدی دولت در کنترل تورم و تحقق وعده‌های داده شده را باید در جایی غیر از دولت و توطئه‌گران و رانت‌خواران خارج از دولت پیدا کنند و باور کنند که دست‌هایی خارج از دولت نمی‌گذارند تا دولت به وعده‌های بزرگ و کوچک خود عمل کند.
در این میان آنچه کمترین اهمیت را می‌یابد، آثار و تبعات منفی این نوع برخوردها با امنیت اقتصادی و بدنه مدیریتی کشور است، تا آنجا که حتی احمد توکلی را به انتقاد واداشته است که <تهدید به افشاگری فضای اقتصادی کشور را ناامن می‌کند.> او همچنین تاکید می‌کند که <عزم جدی در کشور برای برخورد با مفاسد اقتصادی وجود ندارد> و به صراحت می‌گوید: <اگر مسوولان اجرایی با اطمینان به موارد روشن و مشخص در این زمینه دست یافته‌اند باید آنها را بدون تعلل اعلام کنند.>
البته گلایه‌ها و انتقادهای توکلی چند روز پس از اعلام آنها با پاسخ احمدی‌نژاد روبه‌رو شد، اما همچنان مردم نظرآباد کرج و تمام آنهایی که سخنان احمدی‌نژاد را شنیده یا خوانده‌اند منتظرند تا نام‌های مفسدان اقتصادی و سوءاستفاده‌‌کنندگان از بیت‌المال را در کنار پذیرفتن تبعات تصمیم‌های غیرکارشناسی مدیران اجرایی و میزان خسارت‌های وارده بر مردم و کشور از رهگذر این تصمیم‌ها بشنوند و البته عدالت‌محوری نیز سرآغاز این اعلام‌ها، افشاگری‌ها و نقدپذیری‌ها باشد.
اگر قرار باشد این سخنرانی‌ها تنها و تنها زمینه برکناری و توجیه کنار گذاشتن مدیران بخش خصوصی را فراهم کند یا منتقدان سیاسی را به سکوت وادارد یا افکار عمومی را به گمانه‌زنی‌های درست یا نادرست مشغول کند نه از فسادی جلوگیری می‌شود و نه دولت می‌تواند کار خود را پیش ببرد. حال بر رئیس دولت است که با توجه به پایان مهلت وعده داده شده، به عهد خود وفا کند و نگذارد این بار هم افشای نام مفسدان اقتصادی همچون معرفی و پیگیری مافیای قدرت و ثروت در بخش نفت به فراموشی سپرده شود، مگر آنکه دوست شفیق دیگری پیدا شود و رئیس دولت را از معرفی مفسدان و افشای مافیا بازدارد یا پرونده 300 میلیارد تومانی شهرداری موضوع تحقیق و تفحص دیگری قرار گیرد